بايد خود أو ونائب هر دو نيت وضو كنند وبا دست خود مسح نمايد واگر نمىتواند بايد نايبش دست أو را بگيرد وبه جاى مسح أو بكشد ، واگر اين هم ممكن نيست بايد از دست أو رطوبت بگيرند وبا آن رطوبت ، سر وپاى أو را مسح كنند . واحتياط واجب در صورت امكان ضم تيمم است ، يعنى علاوة بر وضو بايد تيمم هم بكند . مسأله 289 - هر كدام از كارهاى وضو را كه مىتواند به تنهايى انجام دهد ، نبايد در آن كمك بگيرد . شرط دوازدهم : آن كه استعمال آب براي أو مانعى نداشته باشد . مسأله 290 - كسى كه مىترسد كه اگر وضو بگيرد ، مريض شود يا اگر آب را به مصرف وضو برساند تشنه بماند بنابر احتياط واجب نبايد وضو بگيرد ، ولى اگر نداند كه آب براي أو ضرر دارد ووضو بگيرد وبعد بفهمد ضرر داشته ، وضويش صحيح است ، اگر چه احتياط مستحب آن است كه با آن وضو نماز نخواند ، وتيمم كند وچنانچه با آن وضو نماز خوانده احتياط مستحب آن است كه دوباره آن را اعاده نمايد . مسأله 291 - اگر رساندن آب به صورت ودستها به مقدار كمي كه وضو با آن صحيح است ضرر ندارد وبيشتر از آن ضرر دارد ، بايد با همان مقدار وضو بگيرد . شرط سيزدهم : آن كه در اعضاى وضو مانعى از رسيدن آب نباشد . مسأله 292 - اگر مىداند چيزى به أعضاء وضو چسبيده ولى شك دارد كه از رسيدن آب جلوگيرى مىكند يا نه ، بايد آن را بر طرف كند يا آب را به زير آن برساند . مسأله 293 - اگر زير ناخن چرك باشد ، وضو اشكال ندارد ، ولى اگر ناخن را بگيرند بايد براي وضو آن چرك را بر طرف كنند ، ونيز اگر ناخن بيشتر از معمول بلند باشد وچرك زير آن جزء ظاهر به حساب آيد بايد چرك زير